occitan

Adonc ,vène de saupre que Luis llach cantarà pus . S'arresta, a trovat son Itaca, Catalonha eis ara reconeissuda per ço qu'ei e ço qu'ei totjorn estada ; una nation .
Luis nos laissa "l'estaca" que de Corsiga a la Polonha e a l'Occitania etc ... Eis venguda cançon de lucha e de resistencia .
Vuei, oblidarai pas de cantar l'Estaca . Gramaci Luis .

Aurem jamai acabat
ce qu'avèm inventat ;
Banlèga vèn ; bota fuoc !
Bota fuoc ! Bota fuoc !
Nostre mestier fasèm
e lo fasèm ben .

D'un anniversari
avèm decidat .
Vou pas prener lo fuoc,
bota ! Sus lei brasa bofem
ne'n sortirà quauquaren
ansi totjorn fasèm .

D'unei gojats dins la gabi
per la vida
una filha chaplada
per la mort
n'esperaviam pas tant
totei tant que siam .
Un rituau novèu
avèm inventat .

Banlèga vèn, tot vèn ben
bota fuoc, bota fuoc .
Eis un anniversari
la StarAc de la paurilha
au 20 oras dei novèlas .
Fasèm nostre mestier .

E lo fasèm ben
avètz pas lo dret de criticar
e la libertat de l'informacion ...
Un quite psicolog
nos ei vengut absodre
au 20 oras dins la television .

Avèm inventat
un rituau novèu
quasi novèla religion
la religion deis acabaires . Lo Catoia

Per totsants, leis us son d'anar sus lei tombas . D'unei i van pregar, d'autrei per se sovenir, d'autrei per convenencias socialas ... Que sai encara . Fai quauqueis annadas d'aquo, visitave l'abadia de Sant Gille, e dins la cripta qu'assosta lo tombèu dau sant dau meme nom, sus la muralha, quninta siguèt pas mon espantament,quora veguèt un autre tombèu, aqueu dau sagataire de nostre pais,lo grand inquisitor l'amic, lo contemporanèu, d'aqueu que diguèt ; "tuatz lei totei, Dieu reconéissarà lei sieus ..." .
Adonc me desbralhèt subran e escampèt d'aiga sus la muralha ... Es a dire qu'ai pissat .
D'annadas puei, dins un autre endrech, mai finalament totjorn dins Occitania, sus lei barris arroinats dau castèu d'Oppède ( Vauclusa ), veguère una frema que agrovada, escampava d'aiga ela tamben . De costuma, quand pissa, lo femelan s'esconde, mai ela fasia aquo a bèus uelhs vesents . Coma li faguèt part de mon estonament, ai agut lo mot de santa Clara ( encara un sant ) . Era Vaudèssa, de l'autre pendis deis Aups . E oc ! Existan encara dei disciples de Joan Valdo, e chasque cop que ven en "França", aquela frema s'arresta au castèu dau baron d'Oppède, un tipe qu'au nom dau rei, de Dieu e de la Santa Glèisa faguèt mostra d'un acarnissament remirable per sagatar, torturar lo monde vaudèsse dau Leberon .

Auria jamai pensat lo bogre, que dei segles puei, una d'aquelei filhas li anaria pissar dessus .
Me siau laissar dire, qu'una de Madrid anava assajar d'ascampar son aiga sus lo tombèu de Napoleon . Mai que fague mèfi ! Sarà pas facile, basta de veire coma la França jacobobonapartista l'a festejat l'an passat . ( tamben ambé la positivitat de la colonisation e la besingonha néocolonialista de la francofonia ).

Bona totsants Catoia

L'etologia, aquo es cocanha ! Se ditz que lei borrobos, son dei monins, an nonenta nou dau cent de patrimoni genetic que son parieu au nostre . Adonc, lo un dau cent fai tota la diferència . Mai quinta diferència ? N'i a que parlan d'inteligencia ; mai aquelei monins e moninas son tamben pas nècis , an d'otis, an una organisation sociala que podon cambiar ; adonc se pou dire que fan de politica .
Leis especialistes an oubservat aquo ; an una vida comunautari, mai a chascun li agrada tamben un pichot troç d'iniciativa personala e tamben de proprietat "privada"
Adonc quand lei cataus de la " classe" que baileja la societat borrobo an trop de poder personau, lo pople s'encanha, se revouta . E aqui se pou veire deis causas orras, mai pas tant que dins nostrei societats umanas, basta de veire lo sègle vingt passat, e la debuta d'aquèu .
Mai tamben quand la societat borrobo es per trop comunautari, alors se revouta un cop de mai per ganhar quauqueis espacis de libertat individuala . Benlèu es aquo l'alternança au pais Borroro .
A puei mai . Lo Catoia

ELA

Per la fenestra duberta
quand de la prima siguèt lo temps
rintrèron dins la chambreta
quatre petalas de vent .

Benlèu qu'encara te sovèn
quand sus ta pèu faguèron buteta
e avaniguèron entre tei sens
quatre cacarinetas
nos emportèron dins lo vent .

Per la fenestra duberta
quand de la prima s'acabèt lo temps
nos vegueriam dins l'aureta
a una gruia d'espavent
te bidorsava paureta
ai quatre cantons dau vent .

Lei quatre cacarinetas
quand de l'ivern venguèt lo temps
s'escacalèron contentas
trimèron pron per quauque totem
ton sang seren d'inocenta
li porgiguèron entre sei dents .

Se vos platz de la planeta
quand de la prima tornarà lo temps
avisatz vos d'aquelei bestietas
son quatre filhas d'espavent
qu'au mitant de la floreta
s'apasturan d'amor risent .

Catoia

Lei quatre cacarinetas son d'aquelei tres religions nascuda a l'entorn de Jerusalem,
la quatrenca es l'estat nation, aquela grossa merda . Quand un estat nation vai de cotria amb una religion,avetz pus una merda, mai un verdatier bosias qu'empacha l'espelida de l'Ome sociau .
ELA, la coneissiau pas, es un filha qu'an penjada a una gruia, simplament per ço qu'avia vougut amar . La coneissi pas mai la plora .